Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Λύπη & Χαρά

Με αφόρμηση τη γλυκιά ιστορία του Αρλεκίνου όπου το λυπημένο μικρό αγόρι βρίσκει τη χαρά του καρναβαλιού χάρη στην αγάπη της μητέρας του, ξεκινήσαμε μια μεγάλη συζήτηση για τα δύο αυτά σημαντικά συναισθήματα. Τα παιδιά μοιράστηκαν τις λύπες τους, οι οποίες ευτυχώς δεν ήταν πολλές: κυρίως είπαν ότι στενοχωριούνται όταν ένας γονιός λείπει από το σπίτι κι όταν τους μαλώνουν... Αμέσως μετά, τα παιδιά ζωγράφισαν τον εαυτό τους λυπημένο & συμπληρώσαμε μαζί το λόγο της στενοχώριας τους...













Επίσης συζητήσαμε για το πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε τη λύπη μας & να νιώσουμε χαρούμενοι ξανά...Οι ιδέες που ακούστηκαν ήταν ποικίλες π.χ. 
- όταν παίζουμε φεύγει το κλάμα [Μαριαλένα]
- όταν κάνουμε πάρτυ [Αναστασία]
- όταν μου φέρνουν παιγνίδια [Κυριάκος]
- όταν μ' αγκαλιάζουν η μαμά κι ο μπαμπάς [Βιργινία]
- όταν στολίζουμε το δέντρο [Μπάμπης]
- όταν χτύπησα κι ο μπαμπάς με φρόντισε, μου πέρασε... [Σπύρος]
- όταν κοιμάμαι [Μάριος] & βλέπω καλό όνειρο [Κυριάκος]
- όταν κάνω αστεία με το αγαπημένο μου κουκλάκι
- όταν λέω τον πόνο μου σε κάποιον.

Στη συνέχεια εργαστήκαμε με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού υπολογιστή & αξιοποιήσαμε γι άλλη μια φορά τη ρουτίνα σκέψης "Χρωμάτισε - Συμβόλισε - Απεικόνισε" προκειμένου να ενεργοποιήσουμε τις σκέψεις των παιδιών, να τις κάνουμε Ορατές και να τις εκφράσουμε αναπτύσσοντας πέραν του προφορικού λόγου και κάποιες ψηφιακές δεξιότητες, εμπλέκοντας ταυτόχρονα έργα τέχνης, τα οποία συν τοις άλλοις προάγουν την αισθητική καλλιέργεια των νηπίων.
Τα νήπια δούλεψαν ατομικά στον υπολογιστή με τη βοήθεια της δασκάλας τους και αρχικά κλήθηκαν να χρωματίσουν τις λέξεις ΧΑΡΑ & ΛΥΠΗ με ένα χρώμα της επιλογής τους. Βεβαίως, τους ζητείτο να αιτιολογήσουν την επιλογή τους κι οι σκέψεις τους καταγράφονταν ώστε να ενσωματωθούν στην εργασία εκ των υστέρων. Αμέσως μετά, τα νήπια έπρεπε να συμπληρώσουν το ιστόγραμμα [που δημιουργήθηκε με το λογισμικό KIDSPIRATION] σύροντας το κάθε προσωπίδιο στο σωστό συννεφάκι [είτε της Χαράς, είτε της Λύπης] & βέβαια πάλι αιτιολογούσαν τις επιλογές τους κι οι ιδέες τους καταγράφονταν.


Μόλις το ιστόγραμμα ολοκληρωνόταν, το έργο αποθηκευόταν σε μορφή εικόνας στον υπολογιστή και στη συνέχεια, στο περιβάλλον του POWERPOINT, τα νήπια έκαναν εισαγωγή της εργασίας τους [ως εικόνα] και την εμπλούτιζαν με έργα τέχνης τα οποία επίσης εισήγαγαν στη διαφάνειά τους από την υπάρχουσα σχετική βιβλιοθήκη. Κάθε φορά που επέλεγαν ένα έργο τέχνης έπρεπε να διευκρινίσουν τους λόγους για τους οποίους το συνέδεαν με τη ΧΑΡΑ ή τη ΛΥΠΗ. Οι ολοκληρωμένες σύνθετες εργασίες παρατίθενται στη συνέχεια. Τα συννεφάκια σκέψης που συνοδεύουν την κάθε εικόνα, βεβαίως περιέχουν τους λόγους επιλογής που ανέφεραν τα παιδιά στις συζητήσεις κατά τη διάρκεια της ψηφιακής εργασίας & προστέθηκαν εκ των υστέρων από τη νηπιαγωγό με τη χρήση του POWERPOINT βάσει σημειώσεων.











Τέλος, για να θυμηθούμε ότι διανύουμε και την περίοδο της Αποκριάς, φτιάξαμε και τις μάσκες της Χαράς και της Λύπης με έμπνευση από τις θεατρικές μάσκες. Καθώς τα παιδιά χρωμάτιζαν με νερομπογιές, τους ζητούσα να αιτιολογήσουν την επιλογή των χρωμάτων. Ιδού τι είπαν:
Για τη χαρά
Ροζ επειδή ταιριάζει με κάτι μπαλαρίνες που είχα με ροζ λουλουδάκια [Πολυτίμη]
Μπλε γιατί μ' αρέσει πολύ [Έλμα]
Κόκκινο γιατί μ' αρέσει & μου θυμίζει ένα κόκκινο αστέρι [Βιργινία]
Ροζ γιατί είναι ωραίο χρώμα [Λυδία]
Πράσινη σαν το χορτάρι [Μπάμπης]
Ροζ γατί είναι πολύ ωραίο χρώμα [Μάριος]
Μπλε γιατί το χαρούμενο είναι ωραίο [Αναστασία]
Κόκκινη, δεν ξέρω γιατί... [Βασίλης]
Μπλε η χαρά γιατί νόμιζα ότι δεν ήταν χαρούμενη αλλά είναι [Ραφαήλ]

Για τη λύπη
Κόκκινη όπως η καρδιά [Πολυτίμη]
Κόκκινο γιατί μ' αρέσει λίγο [Έλμα]
Πράσινο η λύπη γιατί μοιάζει με το χορτάρι που μου θυμίζει τη λύπη [Βιργινία]
Πράσινη γιατί είναι το χορτάρι [Λυδία]
Κόκκινη η λύπη για να είναι πιο ωραίο [Μπάμπης]
Η λύπη κίτρινη γιατί είναι λαμπερός ο ουρανός [Μάριος]
Κίτρινη γιατί είναι σαν τον ήλιο [Αναστασία]
Κίτρινη λύπη όπως ο ήλιος που λάμπει [Βασίλης]






Μόλις στέγνωσαν, τις στολίσαμε με πούλιες & πριν διακοσμήσουμε με αυτές την τάξη μας, τις χρησιμοποιήσαμε για να παίξουμε ένα παιγνίδι έκφρασης απόψεων, σκέψεων & συναισθημάτων χωρίς λόγια...

Η βροχή μας φέρνει...

Τα παραμύθια μας φέρνουν...

Τα μακαρόνια με τυρί μας φέρνουν...
...ανάμικτα συναισθήματα....

Τα τραγούδια μας φέρνουν...

Οι παραπάνω δραστηριότητες πραγματοποιήθηκαν από τις 9 ως τις 20 Φεβρουαρίου 2015 στα πλαίσια του Εγκεκριμένου Προγράμματος Συναισθηματικής Αγωγής "Πώς ζωγραφίζουν την καρδιά ο φόβος, η λύπη κι χαρά;" που υλοποιείται φέτος στην τάξη μας σε συνδυασμό με τη θεματική ενότητα της Αποκριάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου