Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Φρουτομελέτες...

Ένα μεγάλο μέρος του Νοεμβρίου αφιερώθηκε στα φρούτα σύμφωνα με την επιθυμία των παιδιών. Πρώτο βήμα ήταν να τα παρατηρήσουμε με τις αισθήσεις μας (όραση, όσφρηση, αφή & γεύση) & να παίξουμε διάφορα παιγνίδια αναγνώρισής τους. Πολύ ενδιαφέρον παρουσίασε το ότι υπήρξαν νήπια τα οποία για πρώτη φορά στη ζωή τους δοκίμασαν κάποιο φρούτο (όπως το αχλάδι) & δήλωσαν ότι θα το τρώνε στο εξής... ενώ κάποια άλλα δέχθηκαν να γευτούν μόνον ένα ή δύο που γνώριζαν ήδη (κυρίως μπανάνα & μήλο). Υπήρξαν πάντως και κάποια πιο γενναία παιδιά που άνοιξαν το στόμα τους σε όλα τα φρούτα αν και τελικά δήλωσαν απέχθεια για μερικά. Κάποια λιγότερο τολμηρά δοκίμασαν μόνο τα γνωστά αν και υπήρξαν περιπτώσεις παιδιών που παρακινήθηκαν από δηλώσεις ενθουσιασμού συμμαθητών τους κι επέλεξαν τελικά να δοκιμάσουν φρούτα που αρχικά είχαν αρνηθεί να γευτούν. Το μανταρίνι αποδείχθηκε πολύ δημοφιλές ενώ ο λωτός και το ακτινίδιο προκάλεσαν μικτά συναισθήματα! Πάντως κομμάτια φρούτων δεν έμειναν στα πιάτα με το τέλος των δραστηριοτήτων...
Δυστυχώς όπως είναι κατανοητό δεν υπάρχει φωτογραφικό υλικό από τις δράσεις αυτές αφού η συνήθης φωτογράφος είχε τα χέρια γεμάτα φρούτα σ' όλη τη διάρκεια των δραστηριοτήτων αυτών...
Συζητήσαμε για τη θρεπτική βεβαίως αξία των φρούτων αλλά και το γεγονός ότι έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης για διάφορους πίνακες ζωγραφικής. Αφού λοιπόν παρατηρήσαμε μερικά έργα των Cezanne, Renoir & Monet, φτιάξαμε μία δική μας σύνθεση φρούτων σε πιατέλα & τα νήπια πήραν χαρτιά & χρώματα και προσπάθησαν να τη ζωγραφίσουν...

Monet

Cezanne

Renoir










Την επόμενη μέρα αποφασίσαμε να φτιάξουμε φρουτοχυμό & να παρατηρήσουμε πως αλλάζει το χρώμα και η υφή του κάθε φρούτου με τη χρήση αποχυμωτή. Τα νήπια περίμεναν με υπομονή τη σειρά τους για να βάλουν φρούτα στο μηχάνημα και έβγαζαν κραυγές ενθουσιασμού όταν έβλεπαν το χυμό να βγαίνει και ν' αλλάζει το χρώμα του υγρού καθώς γέμιζε σιγά-σιγά η κανάτα μας. Στο τέλος μοιράσαμε το χυμό σε ποτήρια, σε μικρή ποσότητα στην αρχή, κι αφού ευχηθήκαμε "Στην Υγειά μας" ήπιαμε με ανυπομονησία το χυμό μας. Σε πολλά νήπια άρεσε πολύ και ζήτησαν να πιουν δεύτερη & τρίτη φορά μέχρι που η κανάτα μας άδειασε ...



Λίγο πριν αδειάσει τελείως η κανάτα μας...
Δυο μέρες μετά αποφασίσαμε (αφού μας είχαν μείνει αρκετά φρούτα ακόμη) να φτιάξουμε φρουτοσαλάτα με ζελέ. Βρέθηκαν αρκετοί εθελοντές να κόψουν τα φρούτα σε μικρά κομμάτια (εννοείται με πλαστικό μαχαιράκι) κι ακόμη περισσότεροι να βοηθήσουν στην παρασκευή του ζελέ. Χρησιμοποιήσαμε δύο γεύσεις (φράουλα & βερύκοκο) για να έχουμε και διαφορετικό χρώμα & μάλιστα τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν και από την έντονη μυρωδιά αλλά και από τη μεταβαλλόμενη υφή του ζελέ που από υγρό γρήγορα έγινε σχεδόν στερεό κι όμως μαλακό! Γεμίσαμε τα ποτήρια μας ως τη μέση με την πρώτη γεύση, το αφήσαμε για λίγο στο ψυγείο να κρυώσει, τα παιδιά προσθέσανε τα κομμένα φρούτα κι ύστερα συμπληρώσαμε το ποτήρι με τη δεύτερη γεύση (βερύκοκο) και το αφήσαμε στο ψυγείο μία μέρα για να παγώσει καλά. Μετά τα νήπια πήραν περήφανα τα ζελέ στο σπίτι τους & κάποια σχολίασαν τις επόμενες μέρες ότι τους άρεσαν πολύ και θα φτιάχνουν με τη μαμά... Δυστυχώς οι φωτογραφίες είναι μόνον από την πρώτη φάση της δραστηριότητας.







Ένα από τα παραμύθια που διαβάσαμε αυτές τις μέρες ήταν η γνωστή (?) κι αγαπημένη Χιονάτη. Με μεγάλη έκπληξη ανακάλυψα ότι μόνον τα μισά παιδιά είχαν ακούσει την ιστορία αυτή, μερικά την είχαν δει σε βίντεο ενώ αρκετά δεν την ήξεραν καθόλου...! Γεγονός είναι ότι άρεσε σε όλους τόσο πολύ που πρότεινα να τη δραματοποιήσουμε κι αφού μοιράσαμε τους ρόλους, προσπαθήσαμε να ζωντανέψουμε το παραμύθι: παρά το γεγονός ότι τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την ιδέα να ενσαρκώσουν τους ήρωες, δυσκολεύτηκαν να τους δώσουν αυθόρμητα φωνή. Μάλιστα βρέθηκαν κάποιοι που προτίμησαν ν' αναλάβουν τον ήσυχο ρόλο του θεατή ενώ κάποιοι άλλοι δυναμικά διεκδίκησαν πρωταγωνιστικούς ρόλους, οι οποίοι τελικά δόθηκαν με κλήρωση λαχνισμάτων. 


Η εργασία που ακολούθησε το παραμύθι ήταν μία σχετικά απλή σειραθέτηση των 4 σταδίων κατανάλωσης ενός μήλου: Τα νήπια έπρεπε να κόψουν και να κολλήσουν στη σωστή σειρά ένα μήλο από ολόκληρο ως τελείως φαγωμένο. 








Επίσης, επειδή το τέλος του παραμυθιού μας άφησε με ερωτήματα σχετικά με την τύχη της μάγισσας-μητριάς, τα νήπια κλήθηκαν να επιστρατεύσουν τη φαντασία τους & να προτείνουν κατάλληλη συνέχεια ή / και τέλος για την κακιά βασίλισσα. Ιδού τι σκέφθηκαν:

Γιάννης: Η βασίλισσα είπε "Ααα, δε σκότωσα τη Χιονάτη!" Και πήγε να ξεκουραστεί. Και μετά ξαναπροσπάθησε και ξαναπροσπάθησε και ξαναπροσπάθησε & της έδινε μήλα και της ξαναέδινε μήλα και της ξαναέδινε, μέχρι που της τελείωσαν τα μήλα και τότε τα παράτησε!
Εμμανουέλα: Η βασίλισσσα κοίταξε στον καθρέφτη και είπε στο μπαμπά της Χιονάτης ότι είχε χαθεί αλλά η Χιονάτη πήρε το κινητό της και του είπε "Μπαμπά, έχω χαθεί, έλα να με πάρεις" και του έστειλε μήνυμα που βρίσκεται!"
Τζεβρή: Κατάλαβε ότι δεν μπορεί να σκοτώσει τη Χιονάτη κι έτσι την έδιωξε.
Μαρία: Η βασίλισσα πέθανε από το κακό της.
Ιάκωβος: Τη σκότωσε ο βασιλιάς γιατί έμαθε τι είχε κάνει.
Έλενα: Έμεινε γριά για πάντα.
Ταξιάρχης: Η βασίλισσα πήγε στο δάσος και πήγε στο σπίτι της Χιονάτης για να της δώσει άλλο μήλο. Εκείνη πήρε το μήλο και το έφαγε και κλείδωσε την πόρτα της.
Ιωάννα: Τα παράτησε και πήγε να τα πει όλα στο βασιλιά κι εκείνος πήγε στην κόρη του & μετά τη συγχώρεσε.
Κωνσταντίνος Χ.: Η βασίλισσα είπε ψέμματα στο βασιλιά ότι η Χιονάτη είναι στο δωμάτιό της & παίζει κάπου κρυμμένη αλλά ο βασιλιάς πήγε να την ψάξει κι όταν δεν τη βρήκε, έφυγε για να την ψάξει κι αλλού κι η βασίλισσα έμεινε για πάντα γιαγιά κι όταν ο βασιλιάς την είδε, της είπε "Πώς έγινες έτσι!" Την κάρφωσε με το σπαθί του και μετά παντρεύτηκε μιαν άλλη.
Κωνσταντίνος Τ.: Η βασίλισσα πέθανε επειδή έφαγε από τα μήλα της κατά λάθος.
Μιχάλης: Η βασίλισσα πήγε στο καινούριο σπίτι της Χιονάτης και της έδωσε τα μήλα, τα έφαγε και πέθανε.
Αντρέας: Νομίζω ότι η Χιονάτη δεν άντεχε πια με τους νάνους & πήγε σε άλλο σπίτι & μετά πήγε να μείνει εκεί & τελικά έφαγε τα μήλα κι η βασίλισσα ήταν ευχαριστημένη.
Νάσια: Η βασίλισσα είπε του βασιλιά "Να μπω μέσα;" κι εκείνος την άφησε.

Ένα προαναγνωστικό παιγνίδι που παίζαμε συχνά τις μέρες αυτές ήταν η ταύτιση λέξεων φρούτου-φρούτου ή φρούτου-δέντρου, τα οποία μάλιστα μεταφέρθηκαν στις γωνιές δραστηριοτήτων για να παίζουν τα νήπια όσο συχνά θέλουν. Στην πορεία μάλιστα καταφέραμε να κάνουμε κι ένα δύσκολο φύλλο εργασίας με αντιστοίχιση εικόνας-λέξης για 8 φρούτα του φθινοπώρου, με τη βοήθεια σχετικού πίνακα αναφοράς, που ήταν αναρτημένος στην τάξη σε όλη τη διάρκεια του project αυτού.












Με τα φρούτα παίζαμε συχνά και παιγνίδια λογικομαθηματικής σκέψης, όπως ταξινομήσεις, ομαδοποιήσεις & sudoku, οπότε το τελευταίο φύλλο εργασίας της ενότητας αυτής δεν ήταν άλλο από ένα sudoku 3X3 στο οποίο τα παιδιά έπρεπε να χρωματίσουν να κόψουν και να κολλήσουν 3 φρούτα στα κατάλληλα κουτιά ώστε να υπάρχει σε κάθε γραμμή & στήλη μόνον ένα φρούτο από το κάθε είδος. Κάποια παιδιά το κατάφεραν, κάποια δυσκολεύτηκαν, όμως σημασία έχει η συμμετοχή καθώς η συχνή επανάληψη τέτοιων παιγνιωδών ασκήσεων οδηγεί στην κατάκτηση κεντρικών στόχων ανάπτυξης λογικομαθηματικής σκέψης.







Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017