Καλή Σαρακοστή

Όμορφες εντυπώσεις από τη Καθαρή Δευτέρα και το πέταγμα του χαρταετού άνοιξαν τη σημερινή μας συζήτηση. Τα παιδιά είχαν ενδιαφέροντα πράγματα να πουν για το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς και έκαναν μερικές γλυκές ευχές για την περίοδο που μόλις άρχισε. Καταγράψαμε τις ευχές αυτές πάνω στους μικρούς χαρταετούς μας... είναι μικροί γιατί έχουν ανέβει πολύ ψηλά στον ουρανό και τους κοιτάζουμε από μακριά!

 Καλωσορίζοντας τη Σαρακοστή, συναντήσαμε τον όμορφο πίνακα του Σπύρου Βασιλείου που μας έδωσε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε τα εδέσματα στο Σαρακοστιανό τραπέζι και να μιλήσουμε για τις δικές μας εμπειρίες από τη χθεσινή μέρα. 

Κάποια εδέσματα ήταν γνωστά αλλά κάποια άλλα καινούρια & μάλλον παράξενα. Μας βοήθησε πολύ το εποπτικό υλικό της εξαιρετικής συναδέλφου Ανθής Ζήση. Τα παιδιά αντάλλαξαν γνώσεις και εμπειρίες για το κάθε εικονιζόμενο έδεσμα κι εξέφρασαν ερωτήματα για τα πιο ασυνήθιστα. Η αθώα ερώτηση "Πώς γίνονται τα λουκούμια;" μας έστειλε στον υπολογιστή για να παρακολουθήσουμε βιντεάκι στο youtube σχετικό με την παρασκευή τους. Έτσι μας μπήκε το μικρόβιο να δοκιμάσουμε κι εμείς αυτό το παραδοσιακό νηστίσιμο γλυκό αφού βεβαίως το φτιάξουμε με τα χεράκια μας!

Με αφόρμηση τον πίνακα του Βασιλείου ζωγραφίσαμε κι εμείς το δικό μας Σαρακοστιανό τραπέζι με πολλές ή λιγότερες λεπτομέρειες... Παρ' όλο που ο πρωταρχικός στόχος μας ήταν η εικαστική έκφραση, η δραστηριότητα αυτή αποκαλύπτει παράλληλα τις πληροφορίες που συγκράτησαν τα νήπια για το περιεχόμενο ενός σαρακοστιανού τραπεζιού.

Ιδού:

Αγάπη είναι...

Επηρεασμένα από την ημέρα, μερικά νήπια ζήτησαν να κάνουμε κάτι για τον Άγιο Βαλεντίνο... κι αφού η πλειοψηφία της τάξης συμφώνησε με χαρά, δεν υπήρχε λόγος να μην ασχοληθούμε με το θέμα αυτό. Βεβαίως τα παιδιά ίσως να περίμεναν τις συνηθισμένες καρδούλες, καρτούλες και λουλουδάκια που βλέπουν στα μαγαζιά και στην τηλεόραση, όμως εμείς προσπαθήσαμε να ξεφύγουμε λίγο από την επιφανειακή φύση αυτής της εμπορικής γιορτής.

Πρώτο μας μέλημα ήταν να συζητήσουμε για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου και ν' ανταλλάξουμε γνώσεις και απόψεις. Τα νήπια ήταν πλήρως ενημερωμένα και οι παρατηρήσεις τους οξυδερκείς... Υπήρχαν μάλιστα και λίγα που ανέφεραν ότι η γιορτή αυτή δεν τους ενδιαφέρει καθόλου και μερικά άλλα που διευκρίνησαν ότι το μόνο που τους νοιάζει είναι τα γλυκά!!! Μιλήσαμε όμως για το όμορφο συναίσθημα στο οποίο βασίζονται οι εορτασμοί της ημέρας, δηλαδή την Αγάπη. Κάθε παιδί είχε την ευκαιρία να σκεφθεί και να εκφράσει τι σημαίνει για εκείνο η λέξη Αγάπη με τη βοήθεια του ερωτήματος "Τι είναι για σένα αγάπη;" ή πιο συγκεκριμένα "Πώς καταλαβαίνεις ότι κάποιος σε αγαπάει;" 

Στο τέλος της συζήτησης, διαβάσαμε το παραμύθι-ύμνο στην ανιδιοτελή αγάπη: "Το δέντρο που έδινε" του Σελ Σίλβερστάιν [μπορείτε να το παρακολουθήσετε σε ένα υπέροχο animation ακολουθώντας αυτό το σύνδεσμο]. Η αγάπη και η γενναιοδωρία της Μηλιάς μάγεψε τα παιδιά, τα οποία αναστοχαζόμενα στο τέλος της ιστορίας, προτίμησαν να έχουν φίλο το δέντρο κι όχι το αγόρι [κατά συντριπτική πλειοψηφία] με ιδιαιτέρως εύστοχες αιτιολογήσεις της επιλογής τους. Αναγνώρισαν δηλαδή στο παραμύθι και στη συμπεριφορά της Μηλιάς σημαντικά στοιχεία της ουσιαστικής αγάπης. Όλες οι ιδέες και οι σκέψεις των παιδιών καταγράφηκαν & παρουσιάζονται παρακάτω. 

Τέλος, εφαρμόσαμε τη Ρουτίνα Σκέψης "Χρωμάτισε - Συμβόλισε - Απεικόνισε" ώστε να μπορέσουν τα νήπια ν' αποτυπώσουν πιο στοχευμένα την κατανόηση του συναισθήματος αυτού. Τα σύμβολα που χρησιμοποιήθηκαν προτάθηκαν και επιλέχθηκαν αποκλειστικά από τα παιδιά αυτή τη φορά, γεγονός που με χαροποιεί ιδιαίτερα αφού αποτελεί σημαντικό δείγμα της ανάπτυξης της σκέψης τους.

Χειμώνας & Τέχνη

Το κρύο και η κακοκαιρία ήταν το ιδανικό έναυσμα για να ξεκινήσουμε τη μελέτη του χειμώνα. Πρώτη μας δραστηριότητα η παρατήρηση έργων μεγάλων ζωγράφων: προσπαθήσαμε να εστιάσουμε σε λεπτομέρειες των πινάκων εφαρμόζοντας τη Ρουτίνα Σκέψης "Looking ten times two" και παράλληλα συζητήσαμε για τα χαρακτηριστικά στοιχεία του χειμώνα που μας αρέσουν αλλά και για εκείνα που μας δυσκολεύουν... 

Με έμπνευση από τους διάσημους ζωγράφους και τους πίνακές τους αποτυπώσαμε κι εμείς εικαστικά την πιο κρύα εποχή του χρόνου χρησιμοποιώντας λευκή τέμπερα σε μαύρο φόντο! Όταν τα έργα μας ολοκληρώθηκαν, αναρτήθηκαν δίπλα στο ιστόγραμμα των πρότερων γνώσεων για να διακοσμούν την τάξη μας.

Στη συνέχεια διαβάσαμε το αγαπημένο παραμύθι "Ο μεγάλος Χνουδωτός" της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη και μιλήσαμε για τη συμπεριφορά των ηρώων και τη σημασία της γενναιοδωρίας και της καλοσύνης που ανταμείβονται με καλοσύνη. Τα νήπια λάτρεψαν τον Χνουδωτό και τον μικρούλη Ίβικ και προσπάθησαν να "μπουν" κι εκείνα στο παραμύθι, παίρνοντας τη θέση ενός εκ των δύο παιδιών.

Και οι εξερευνήσεις μας στη Χώρα του Χειμώνα συνεχίζονται...