Όλα του γάμου...συναρπαστικά: Η αρχή!

Πριν λίγες εβδομάδες γιορτάσαμε στην τάξη, ως είθισται, τα γενέθλια ενός παιδιού. Τα γενέθλια αυτά είχαν κάτι ξεχωριστό: το κοριτσάκι που γιόρταζε ήταν το πρώτο παιδάκι στην τάξη μας που έκλεινε τα 6 του χρόνια... και καθώς πλέον όλα τα παιδιά έχουν δεθεί πολύ μεταξύ τους & νοιάζονται για τους φίλους τους, ένα δαιμόνιο προνήπιο - πάντα γεμάτο πρωτότυπες  ιδέες & ερευνητικές ερωτήσεις -  πρότεινε να κάνουμε όλοι μαζί ένα δώρο στην εορτάζουσα [στην οποία κι ο ίδιος τρέφει ιδιαίτερη συμπάθεια]. Μου πλάσαρε αυτήν την ιδέα του, μυστικά, κατ' ιδίαν κι εγώ του αντιπρότεινα να μιλήσει με τους φίλους του για να διαπιστώσουν εάν έχουν όλοι μία τέτοια επιθυμία. Ο φίλος μας δεν έχασε καιρό και μόλις συγκεντρωθήκαμε στη γωνιά της ομάδας, πήρε το λόγο και πρότεινε στην ολομέλεια να ετοιμάσουν ένα δώρο για την εορτάζουσα. Η πρότασή του έγινε αμέσως δεκτή κι οι ιδέες σχετικά με το είδος του δώρου που θα μπορούσαμε να της κάνουμε, έπεφταν βροχή: ζωγραφιά, λουλούδι, καρδούλα, αγκαλιά, φιλί και διάφορα τέτοια. Είχα αποτραβηχτεί στο περιθώριο αφήνοντάς τα ν' αποφασίσουν μόνα τους το είδος του δώρου & παρενέβην μόνον όταν άρχισαν να προτείνουν αγορές... εξηγώντας ότι πρώτον δεν έχουμε χρήματα για να πάμε σε μαγαζί & δεύτερον και σημαντικότερον τα δώρα της φιλίας που φτιάχνουμε μόνοι μας είναι αυτά που αξίζουν πιο πολύ. Καθώς λοιπόν ετοιμαζόμαστε να ψηφίσουμε ποια από τις παραπάνω ωραίες προτάσεις θα υλοποιούσαμε, ο εμπνευστής της αρχικής ιδέας του δώρου ζήτησε το λόγο ξανά κι αναφώνησε: "Εγώ ξέρω τι δώρο να της κάνουμε: Να την παντρέψουμε με τον ... [τάδε] κι εγώ να είμαι παπάς!"

Ενθουσιασμός ξέσπασε πριν καν προλάβει να ολοκληρώσει την πρόταση του...! Όλα τα παιδιά συμφώνησαν αμέσως και μάλιστα βάλθηκαν να κατεβάζουν ιδέες για το τι πρέπει να κάνουμε σε αυτόν το γάμο... Οι πιο ενθουσιώδεις διάλεξαν αμέσως και ποιο ρόλο θα ήθελαν να διαδραματίσουν στο 'ευτυχές γεγονός'  ενώ κάποιοι άλλοι προτίμησαν να το σκεφθούν και ν' αποφασίσουν τις επόμενες μέρες. Προς μεγάλη μου έκπληξη δεν υπήρχε καμία διαφωνία σχετικά με το ρόλο του καθενός, κανείς δε ζήτησε ρόλο που είχε επιλέξει άλλο παιδί! Κάποιος μάλιστα που θέλησε να γίνει επίσης παπάς είπε μόνος του: "Εγώ θα είμαι βοηθός παπά!" Μετά βίας κατάφερα να κρατήσω σημειώσεις από τα λεγόμενα των παιδιών εν μέσω αυτής της εκπληκτικής ιδεοθύελλας... μέσα σε 15 λεπτά είχαν πει όλα όσα βλέπετε στο παρακάτω ιστόγραμμα.

Όπως διαπιστώνετε, κάπου στη μέση της ιδεοθύελλας, έπεσε κι η ιδέα να βαφτίσουμε και μωρό αμέσως μετά το γάμο και βέβαια ξανά συμφωνήσανε όλοι με μία μικρή διαφωνία από την εορτάζουσα, η οποία ανήσυχη και γουρλώνοντας τα μάτια αναφώνησε: "Τί;;;;! Θα πρέπει να βγάλω και μωρό από την κοιλιά μου;;;;!" Μόλις τη διαβεβαιώσαμε ότι δε χρειάζεται να γεννήσει γιατί μπορούμε να βαφτίσουμε μια κούκλα, ηρέμησε, συμφώνησε κι ο προγραμματισμός της διπλής τελετής συνεχίστηκε καταιγιστικός...

Τις επόμενες μέρες το project μας παραμελήθηκε λίγο λόγω των ετοιμασιών για τη γιορτή της μητέρας, αλλά από τις 10 Μαΐου εργαζόμαστε πυρετωδώς για τις προετοιμασίες του γάμου.

Θα έχετε νεότερα μας σύντομα...

Οι παραμυθοϊστορίες μας...

Σε μικρές ομάδες, αφού επέλεξαν ένα πίνακα ζωγραφικής της αρεσκείας τους, μαμάδες & παιδιά δημιούργησαν ένα παραμύθι με αφετηρία το έργο τέχνης της επιλογής τους.

Αναστασία & Μάριος με τις μαμάδες τους

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν το κουκί & το ρεβίθι και ζούσαν σε μια λίμνη όπου ήταν κροκόδειλοι & πάπιες. Μία φορά λοιπόν ήρθε ο Θεούλης κι είπε ότι αγαπάει το μωρό της κι όταν μεγαλώσει θα είναι ο Χριστούλης... Μετά κοιμήθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του και του είπε ένα παραμύθι και μετά ξύπνησε γιατί πείναγε...

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Κυριάκος, Σπύρος & Ραφαήλ με τις μαμάδες τους

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια βαρκούλα, ένα παιδάκι κι ένας μπαμπάς. Είχαν και μια καμηλοπάρδαλη. Ήταν τα ψάρια στη βάρκα αλλά δεν ήταν εκεί οι άνθρωποι. Έπρεπε να φάνε όμως!

Μετά άκουσαν έναν ήχο: ήταν μια νύφη κι ένας γαμπρός, πήραν μια βάρκα, βουτήξανε και πηδήξανε από κει και βρήκαν τα ψάρια. Όμως τους έλειπε το αμάξι για να πάνε σπίτι τους... Το σπίτι τους ήταν στη Μάλτα! Άντεεε, πήραν το αεροπλάνο & πέταξαν στον ουρανό αλλά έπεσαν κάτω γιατί ήταν ανοιχτό το γκαράζ του αεροπλάνου... Έπεσαν κάτω άνθρωποι & βαλίτσες. Μετά πήγαν σπίτι τους τελικά για΄τι πέταξαν με το επόμενο αεροπλάνο, Κι ήταν ευτυχισμένοι γιατί έφαγαν τα ψάρια σπίτι τους!

Μαριαλένα, Βασίλης & Λυδία με τις μαμάδες τους.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η μαμά Τζένη κι η κόρη της Χριστίνα & παίζανε κιθάρα γιατί θέλανε να εξασκηθούν για το πάρτυ γενεθλίων της Χριστίνας. Η μαμά Τζένη θα τραγουδούσε κι η Χριστίνα θα χόρευε φορώντας στο αυτί της ένα από τα πολύχρωμα λουλούδια που είχαν φυτέψει στον κήπο τους. Στο πάρτυ, ο νονός της Χριστίνας της έφερε μία Barbie Κάρα κι η Χριστίνα φόραγε ένα υπέροχο, μακρύ ροζ φόρεμα. Μετά ήρθαν οι φίλοι της να την πάρουν να πάνε στη θάλασσα, άναψαν φωτιά στην άμμο κι έκατσαν όλοι γύρω από τη φωτιά να ψήσουν ζαχαρωτά. Τραγούδησαν όλοι μαζί το Happy Birthday και το τραγούδι της φιλίας. 

Και ζήσαν' αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Πολυτίμη, Βιργινία & Μπάμπης με τις μαμάδες τους.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι με τη μαμά του που το κράταγε τρυφερά και του έλεγε παραμύθια... Το παιδάκι τη χάιδευε στο πρόσωπο λέγοντάς της πως την αγαπάει & πως θέλει να την πάει βόλτα. Το παιδάκι ήθελε να κάνει τη μαμά του πριγκίπισσα, μία πριγκίπισσα που να τη λένε Μαρία... γιατί ήταν πολύ όμορφη & πολύ τρυφερή μανούλα & περνάγανε πολλές ώρες μαζί. Μετά πήγανε να κόψουν λουλούδια μαζί και... ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Και μερικές φωτογραφίες από τη διαδικασία της δημιουργίας: Μαμάδες & παιδιά επί τω έργω...

Μαγικά ποιήματα...

Χάρη σε μία αφήγηση για το πόσο μοναδική αισθάνονται τα παιδιά τη μητέρα τους αλλά και τη βοήθεια του μαγικού κουτιού, τα νήπια κατέγραψαν ποιητικά τις σκέψεις τους για το μοναδικό αυτό πλάσμα...

Μαμά μου είσαι μοναδική…

Μαμά μου είσαι μοναδική γιατί παίζουμε όλη την ώρα.

Είσαι η αγαπημένη μου, τ’ αστέρι του κόσμου!

Είσαι μοναδική γιατί με βάζεις να κάνω αμαξάκια,

μου παίρνεις πολλά παιγνίδια,

μου δίνεις αγκαλίτσες & φιλάκια,

μου φέρνεις ειρήνη!

Είσαι μοναδική και σ’ αγαπώ γιατί υπόσχεσαι να παίζεις μαζί μου & να μου δίνεις πολλά φιλάκια

Είσαι μοναδική γιατί έχεις πολλή αγάπη στην καρδιά,

Με πας βόλτες & παίζουμε δεινόσαυρους και ‘’Μάγισσα, μάγισσα, τι μαγειρεύεις’’…

Κάνουμε πολλές αγκαλιές & σ’ αγαπώ κι εγώ πολύ!

Παίζουμε και με κούκλες.

Κάθε πρωί κάνουμε μία μεγάλη αγκαλιά

που πιάνει για 90!!!

Είσαι μοναδική γιατί μ’ αγαπάς.

Με τη σειρά τους οι μαμάδες, συμπλήρωσαν μία πρόταση για τη μοναδικότητα του παιδιού τους κι αφού άκουσαν το παραπάνω ποίημα, με συγκίνηση είδαν από το μαγικό μας κουτί να βγαίνει ένα ακόμη υπέροχο ποίημα, αφιερωμένο αυτή τη φορά στο παιδί τους!

Παιδί μου είσαι μοναδικό…

Παιδί μου είσαι μοναδικό

γιατί όταν γελάς εσύ, χαίρομαι εγώ…

όταν κλαις εσύ, πονάω εγώ

γιατί αναπνέεις εσύ και ζω εγώ!

Παιδί μου είσαι μοναδικό γιατί σ’ αγαπώ πολύ,

Είσαι το αγοράκι μου, η ψυχή μου, η δύναμη της ζωής μου.

Παιδί μου, είσαι μοναδικό γιατί είσαι το πιο χαρούμενο & δοτικό παιδί στον κόσμο… Γιατί είσαι το δικό μου παιδί:

Το παιδί της καρδιάς μου, της ψυχής μου, της ζωής μου!

Παιδί μου είσαι μοναδικό γιατί είσαι τόσο χαριτωμένο

και τόσο καλό που λιώνω… είσαι η ζωή μου!

Παιδί μου, είσαι μοναδικό γιατί μου άλλαξες όλη μου τη ζωή… απ’ όταν γεννήθηκες μου τα ομόρφυνες όλα!

Είσαι η ηλιαχτίδα μου, το φως της ζωής μου!

Παιδί μου είσαι μοναδικό γιατί είσαι το κοριτσάκι μου & σ’ αγαπώ πολύ… γιατί πάντα δείχνεις την αγάπη σου για τους άλλους.

Παιδί μου, είσαι μοναδικό γιατί είσαι εσύ!

Εργαστήρι Τέχνης & Λογοτεχνίας για μαμάδες & παιδιά.

Με μεγάλη χαρά κι ενθουσιασμό, μαμάδες & παιδιά ήρθαν την Παρασκευή το απόγευμα στο νηπιαγωγείο μας, όπου τους περίμενε ένας διαφορετικός εορτασμός... Η είσοδος είχε διακοσμηθεί με τα έργα των νηπίων [μικτή τεχνική τέμπερας με decoupage πάνω σε καμβά]...

Στο παράθυρο υπήρχε στολισμένη μία ακροστιχίδα με τη λέξη ΜΗΤΕΡΑ, έτσι όπως τη συνέθεσαν τα παιδιά μετά την ανάγνωση του παραμυθιού της Αγγελικής Βαρελλά "Πώς γράφεται η λέξη μητέρα;"

Πορτρέτα φτιαγμένα από το κάθε παιδί για τη μητέρα του.... Στη δραστηριότητα "Μάντεψε ποια!" οι μαμάδες κλήθηκαν να εντοπίσουν το πρόσωπό τους ανάμεσα σε όλα τ' άλλα, μία προσπάθεια ιδιαίτερα δύσκολη όπως γίνεται προφανές στις παρακάτω εικόνες, ιδιαιτέρως αφού οι περισσότεροι δημιουργοί, με σκανταλιάρικη έκφραση, αρνήθηκαν να αποκαλύψουν ποιο πορτρέτο είχε φιλοτεχνήσει ο καθένας κι ελάχιστοι μόνον δέχτηκαν να δώσουν πληροφορίες...

Μετά την επιβεβαίωση της ταυτότητας του κάθε 'μοντέλου' οι μαμάδες μπόρεσαν να πάρουν στα χέρια τους τις κάρτες που είχαν φιλοτεχνήσει τα παιδιά & να διαβάσουν το μήνυμα αγάπης που είχαν γράψει μέσα τα παιδιά με τα χεράκια τους.

Στη συνέχεια, οι μαμάδες συμμετείχαν στο γνωστό τηλεπαιχνίδι "Άκου τι είπαν!" όπου είχαμε ρωτήσει δεκαπέντε μικρούς ανθρώπους & ψάχναμε τις δημοφιλέστερες [και μη] απαντήσεις σε διάφορες ερωτήσεις. Δυστυχώς ο Χρήστος Φερεντίνος είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις & δεν μπόρεσε να συντονίσει το παιγνίδι, οπότε το ρόλο του ανέλαβε η νηπιαγωγός... Οι μαμάδες διασκέδασαν με την καρδιά τους προσπαθώντας να μπουν στο μυαλό των παιδιών για να βρουν τι θα μπορούσαν να είχαν απαντήσει, μαντεύοντας σωστά σε αρκετές περιπτώσεις αλλά & ξεσπώντας σε γέλια κάθε φορά που η απάντηση ήταν απλώς...απίστευτη! Για να πάρετε μία ιδέα, παραθέτουμε κάποιες από τις ερωτήσεις, οι οποίες είναι και σχετικές με το πρόγραμμα Αγωγής Υγείας με θέμα τα Συναισθήματα που υλοποιήθηκε στην τάξη μας, αλλά και τις απαντήσεις τους [ο αριθμός στην παρένθεση δείχνει πόσες φορές ακούστηκε η κάθε απάντηση]:

Ποιο είναι το αγαπημένο φρούτο της μαμάς σου;

μήλο [5]

όλα [2]

μπανάνα

κανένα

Τι παιγνίδια παίζεις με τη μαμά;

Δεν παίζουμε, έχει δουλειές [5]		Κρυφτό [3]	Κυνηγητό  [2]		Playstation [2]
Γκρινιάρη	Αυτοκινητάκια	Σφυράκια		Barbie & pony

Πότε ή τι θυμώνει τη μανούλα;

Όταν κάνω βλακείες με τον/την αδερφό /ή μου [2]	Όταν παίζω πολύ tablet
Όταν δεν είμαστε καλά παιδιά	Η αδερφή μου
Όταν δε μ’ αφήνει να παίζω	Ο μπαμπάς
Όταν λέω κακές κουβέντες	Την Παρασκευή

Πότε ή γιατί στενοχωριέται η μαμά;

Ποτέ [3]	Όταν αρρωσταίνω [3]	Όταν δεν την ακούω [2]
Όταν κάποιος πεθαίνει [2]	Όταν λείπω εγώ	Όταν δεν πάει στη δουλειά

Τί φοβάται η μανούλα;

Τίποτα [4]*	Όταν είναι πάνω σε καράβι [2]
Όταν δει κροκόδειλο/καρχαρία	Αν πάει να με πατήσει αμάξι
Όταν την τρομάζω	Ένα κακό όνειρο
Οι κατσαρίδες	Τα βαμπίρ
Μη τη δαγκώσει κουνέλι

*Δεν είναι υπέροχο που τα παιδιά θεωρούν τη μαμά ατρόμητη;;;

Ένας από τους τοίχους μας είχε μετατραπεί σε μίνι πινακοθήκη με έργα μεγάλων ζωγράφων με θέμα "Μητέρα & παιδί". Όταν λοιπόν έφτασε η ώρα να παίξουμε το Celebrity Game Night, μαμάδες και παιδιά χωρίστηκαν σε δύο [μικτές] ομάδες, έφτιαξαν τρενάκι, στάθηκαν μπροστά στους πίνακες & περιέγραψαν στον μπροστινό τους τον πίνακα που είχε κολλημένο σε μικρογραφία στην πλάτη του...[εξού και το: "Πίσω μου σ' έχω!"]. Οι περιγραφές ήταν ταχύτατες, σαφέστατες και ακριβείς, τα μάτια των συμμετεχόντων κοφτερά κι έτσι οι πίνακες εντοπίστηκαν αμέσως! Η απουσία της Σμαράγδας Καρύδη δεν έγινε καν αντιληπτή... το ρόλο της ανέλαβε και πάλι η νηπιαγωγός. Ιδού λοιπόν οι πίνακες του παιγνιδιού μας:

Pablo Picasso, Mother and child [1902]

Gustav Klimt "Mother and child" [1905]

Josef Israels

Kay Crain, "At the seashore"

Mary Cassatt, "Mother and child"

John James Masquerier, "Portret of Mother and child"

Γεώργιος Ιακωβίδης, "Προσωπογραφία της γυναίκας του καλλιτέχνη με το γιο τους" [1885]

Claude Monet, "Poppy field in Argenteuil" [1873]

Frederick Leighton, "The return of Persephone" [1805]

Claudet Monet, "Camille Monet & child" [1875]

Pierre Auguste Renoir,  "Children's afternoon at Wargermont" [1884]

 Claude Monet "The woman with the parasol" [1875]

Μετά το τέλος του παιγνιδιού, τα παιδιά παρουσίασαν στις μαμάδες τους το παραμύθι που έγραψαν ως δώρο για εκείνες, παραμύθι που βασίστηκε στον πίνακα του Φρέντερικ Λέιτον "Η επιστροφή της Περσεφόνης" & που μεταμορφώθηκε σε μίνι ταινία με τη βοήθεια των ΤΠΕ. [Το υλικό αυτό θα αναρτηθεί λεπτομερώς σε μεταγενέστερη ημερομηνία καθώς αποτελεί μέρος επιστημονικής έρευνας και θα πρωτοδημοσιευθεί σε επικείμενο παιδαγωγικό συνέδριο]. Στη συνέχεια σε μικρές ομάδες, μαμάδες και παιδιά επέλεξαν έναν από τους πίνακες & συνεργάστηκαν για να φτιάξουν ένα καινούριο παραμύθι για τον πίνακα αυτό. Τα παραμύθια αυτά θα τα βρείτε σε μεταγενέστερη ανάρτηση.

Το τελευταίο μέρος της βραδιάς κύλησε ποιητικά καθώς οι μαμάδες άκουσαν για πρώτη φορά το ποίημα που δημιούργησαν για εκείνες τα παιδιά τους [με την τεχνική του μαγικού κουτιού] αλλά συμμετείχαν κι εκείνες με συγκίνηση και έκπληξη στη δημιουργία του δικού τους μαγικού ποιήματος για τα παιδιά. Και τα δύο ποιήματα θα εμφανιστούν σύντομα σε επόμενη ανάρτηση. 

Το μαγικό κουτί των ποιημάτων & τα δώρα για τις μανούλες

Η βραδιά τελείωσε γλυκά καθώς οι μαμάδες παρέλαβαν τα δώρα και τα λουλούδια που είχαν κατασκευάσει τα νήπια, μας καληνύχτισαν & γύρισαν σπίτι με τους μικρούς τους καλλιτέχνες...

Τα δώρα της μητέρας:  μίνι πίνακας ζωγραφικής, πορτρέτο, χειροποίητο λουλούδι ,
χειροποίητο βραχιόλι & κάρτα με μήνυμα αγάπης

Πάντα με υγεία, έμπνευση και χαρά να κυλάει η ζωή σας!