Ο δράκος και η πριγκίπισσα Χρυσάνθη

Ένα δραματοποιημένο κινητικό παιγνίδι δοκιμάσαμε τη δεύτερη εβδομάδα του σχολείου με κεντρικό στόχο την ακολούθηση πολλαπλών οδηγιών και την εξάσκηση στην υπομονή καθώς τα νήπια περίμεναν τη σειρά τους για να 'μεταμορφωθούν' σε πολεμιστή/πολεμίστρια & να σώσουν τη μικρή πριγκίπισσα Χρυσάνθη [το μωρό] από τη σπηλιά του δράκου, ολοκληρώνοντας μία διαδρομή-πρόκληση: 

Κλήθηκαν να διασχίσουν τη λίμνη με τους πεινασμένους κροκόδειλους ισορροπώντας στην ετοιμόρροπη γέφυρα...

Να περάσουν προσεκτικά μέσα από τη μυστική σήραγγα του δάσους για να μη τους δει ο δράκος να πλησιάζουν τη σπηλιά του...

Και τέλος, να νανουρίσουν το δράκο μ' ένα τραγουδάκι & να γράψουν ένα μαγικό σύμβολο [το αρχικό τους γράμμα] πάνω από την πόρτα της σπηλιάς ώστε ν' ανοίξει & να ελευθερώσουν την πριγκίπισσα...

Ευτυχώς η πλειοψηφία των πολεμιστών κατάφερε να σώσει τη μικρή πριγκίπισσα αλλά και τους ελάχιστους συμπολεμιστές/στριες που αιχμαλωτίστηκαν από το δράκο στην προσπάθειά τους να περάσουν τα εμπόδια [δηλ. όταν έπεσαν από τη γέφυρα στη λίμνη ή όταν κατέρρευσε η σήραγγα καθώς περνούσαν]. Μάλιστα, τα αρχικά γράμματα που 'χάραξαν' τα παιδιά πάνω από τη σπηλιά έμοιαζαν αρκετά με γράμματα & λιγότερο με σύμβολα...

Παρά τους παιδαγωγικούς στόχους που υπηρετούσε το συγκεκριμένο παιγνίδι, τα νήπια το διασκέδασαν πολύ και πραγματικά απόλαυσαν τις προκλήσεις αλλά και την ανάληψη του ρόλου του πολεμιστή-υπερασπιστή της πριγκίπισσας. 

Επομένως θ' ακολουθήσουν πολλά ακόμη παρόμοια παιγνίδια.

Το κόκκινο δωμάτιο του Matisse

Στην πρώτη μας προσπάθεια ενεργητικής παρατήρησης επιλέξαμε τον διάσημο πίνακα του Henry Matisse "Το κόκκινο δωμάτιο" κι εφαρμόσαμε τη ρουτίνα σκέψης "Looking ten times two" που προτείνει η ομάδα Project Zero  του Πανεπιστημίου Harvard προκειμένου να δοθεί στα παιδιά η ευκαιρία να εστιάσουν στις λεπτομέρειες του έργου και να εντοπίσουν στοιχεία που δε γίνονται αντιληπτά με την πρώτη ματιά. Υπήρχαν 16 παιδιά παρόντα και η πλειοψηφία συμμετείχε με μεγάλο ενδιαφέρον στην πρόκληση να βρουν & να ονομάσουν 24 πράγματα που βλέπουν στον πίνακα, τα μισά σε κανονικό μέγεθος και τ' άλλα με τη βοήθεια του zoom. 

Στο κανονικό μέγεθος τα παιδιά εντόπισαν 

μία καρέκλα [Κων/νος Χ.]

λουλούδια [Έλενα]

δέντρα [Μαρία]

έναν άνθρωπο [Εμμανουέλα]

φαγητά [Μιχάλης Δ.]

ένα σπίτι [Ιάκωβος]

ένα τραπέζι [Άννα]

ένα δωμάτιο [Κων/νος Χ.]

λιοντάρια [Αντρέας]

πεταλούσες [Ιωάννα]

κατσαρόλες [Κων/νος Τ.]

το μαλλί (της κυρίας) [Κων/νος Χ.]

μανιτάρια [Κων/νος Τ.]

Όταν οι ιδέες άρχισαν να στερεύουν, μεγεθύναμε την εικόνα και τα παιδιά εντόπισαν ευκολότερα

μήλα [Έλενα]

αχλάδια [Κων/νος Χ.]

ένα ραδιόφωνο [Κων/νος Τ.]

ένα τραπεζομάντηλο [Ιάκωβος]

χυμούς [Ιωάννα]

ένα λεμόνι [Άννα]

μία ντομάτα [Μιχάλης Δ.]

πλακάκια [Μαρία]

φρούτα [Μιχάλης Ν.]

μία σκάλα [Ιάκωβος]

έναα καλώδιο [Κων/νος Τ.]

ένα φάρμακο [Έλενα]

Στη συνέχεια τα παιδιά κλήθηκαν να κάνουν μία δική τους ζωγραφιά εμπνευσμένα από το αγαπημένο τους χρώμα & να δώσουν έναν τίτλο στο έργο τους.

Ο εαυτός μου - Η εικόνα μου

Η πρώτη θεματική ενότητα που επεξεργαζόμαστε φέτος ονομάζεται "Εγώ κι οι άλλοι" & αφορά βέβαια στην γνωριμία με τον εαυτό μας ώστε να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε θετικές σχέσεις με την ομάδα ομηλίκων. Τις πρώτες μέρες λοιπόν παίζουμε πολλά παιγνίδια γνωριμίας όπου παρουσιάζουμε τον εαυτό μας, τις προτιμήσεις μας, τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες μας, τη διαφορετικότητά μας και τα μοναδικά μας χαρακτηριστικά. 

Μία σημαντική άσκηση είναι η απεικόνιση του εαυτού μας, όχι μόνον εικαστικά, το οποίο υπάγεται στους περιορισμούς της αναπτυσσόμενης λεπτής κινητικότητας αλλά και σχηματικά ώστε να καταστεί σαφής η ικανότητα που έχει κάθε παιδί ν' αντιληφθεί και να συνθέσει αποτελεσματικά την εικόνα του εαυτού του. Στα παιδιά δόθηκαν σχήματα & τους ζητήθηκε να φτιάξουν με αυτα ένα ανθρωπάκι με τα δικά τους χαρακτηριστικά.

Οι πρώτες μας προσπάθειες είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικές για την πλειοψηφία των μικρών μαθητών.

Επίσης έχουμε παίξει αρκετά παιγνίδια με τα ονόματά μας και τα βλέπουμε διαρκώς μπροστά μας για να εξοικειωθούμε με την εικόνα τους... Στην παρακάτω εργασία, τα παιδιά επέλεξαν το όνομά τους μέσα στην 'ονοματοσαλάτα', το κόλλησαν στο χαρτόνι κι ύστερα κόλλησαν από κάτω αυτοκόλλητα γράμματα για να συνθέσουν σωστά τη λέξη. Τέλος ενθαρρύνθηκαν να (αντι)γράψουν και με δικά τους γραμματάκια, όσο μπορούν, το όνομά τους. Κάποιοι μεγάλοι τα κατάφεραν πολύ καλά και ολομόναχοι, κάποιοι άλλοι προσπάθησαν μόνοι τους και είναι αξιέπαινοι ενώ μερικοί ζήτησαν βοήθεια από συμμαθητές τους, οι οποίοι μέσα στο ζήλο τους να βοηθήσουν κατέληξαν να κάνουν εκείνοι την εργασία... Αρχή είναι όμως ακόμη & μάλιστα πολλά υποσχόμενη!