Παγκόσμια ημέρα των ζώων

Η παγκόσμια ημέρα των ζώων που συμπίπτει με την καθολική εορτή του Αγίου φραγκίσκου της Ασίζης [4 Οκτωβρίου] μας βρήκε να συζητάμε για το αγαπημένο μας ζωάκι. Κάθε παιδί κλήθηκε να ονομάσει ένα ζώο που του αρέσει εντοπίζοντας βέβαια ένα στοιχείο του ζώου που αιτιολογεί την επιλογή του και στη συνέχεια επιδόθηκαν σε ελεύθερη ζωγραφική, προσπαθώντας ν' απεικονίσουν το ζώο που διάλεξαν. Όπως τονίστηκε, σκοπός δεν ήταν η φωτογραφική απεικόνιση του κάθε ζώου [διότι πολλά παιδιά ανησύχησαν αμέσως λέγοντας "εγώ δεν ξέρω να φτιάχνω..."] αλλά η παρουσίαση της εικόνας που έχει ο καθένας για το αγαπημένο του ζώο π.χ. χρώμα, περιβάλλον, στάση σώματος, διακριτά εξωτερικά χαρακτηριστικά όπως πόδια, αυτιά κλπ. Ιδού λοιπόν οι επιλογές κι οι ζωγραφιές τους:

Στη συζήτηση ανέφερε το άλογο επειδή έχει ανέβει σε κάποιο αλλά τελικά κατέληξε στο αρκουδάκι

Επέλεξε το άλογο γιατί το έχει δει στο χωριό

Αρχικά είπε τον τάρανδο γιατί έχει μεγάλα κέρατα, τελικά ζωγράφισε γουρούνι και την επόμενη μέρα έφερε τάρανδο για να μας δείξει...

Μία πολύ αχνή ζωγραφιά για το αγαπημένο της ζωάκι, που είναι τοκουνέλι επειδή χοροπηδάει...

Επιλέχθηκε το σκυλάκι γιατί είναι ο καλύτερος φίλος...

Οι χελωνίτσες [προφανώς του νερού] γιατί ειναι πολύ μικρές...

Η γάτα γιατί έχει μεγάλα αυτιά...

Πάντως διάλεξε το δεινόσαυρο γιατί έχει κοφτερά δόντια

Ο γορίλλας επειδή τρώει μπανάνες

Το γουρούνι επειδή είναι μεγάλο

Επέλεξε το άλογο επειδή έχει ανέβει πάνω σε άλογο αλλά τελικά ζωγράφισε σκυλάκια...

Το δεινόσαυρο επειδή είναι αγαπημένος φίλος

Η τίγρης επειδή είναι η αγαπημένη του...

Η τίγρης επειδή είναι πορτοκαλί...

Διάλεξε τη χελώνα γιατί μπορεί να κρύβεται στο κάστρο της... αλλά ζωγράφισε γάτες.

Ο λύκος επειδή έχει μεγάλα νύχια και γρατζουνάει...

Ενώ επέλεξε τη γάτα Κίτι επειδή είναι κατοικίδιο, τελικά ζωγράφισε μία τίγρη...

Επέλεξε τη χελώνα γιατί μιλάει, περπατάει κι έχει μαμά αλλά τελικά ζωγράφισε  κουνέλι...

Επέλεξε το λιαντάρι για να το καβαλάει...

Ο δεινόσαυρος γιατί τρώει άλλους δεινόσαυρους

Ο Τ-Ρεξ γιατί τρώει άλλους δεινόσαυρους

Ο κροκόδειλος γιατί ζει μέσα στη θάλασσα

Διάλεξε τον αρκούδο γιατί είναι αγαπημένος του φίλος αλλά τελικά ζωγράφισε μία χελώνα...

Εμείς και το τετράγωνο

Καθώς τα περισσότερα παιδιά φαίνεται να γνωρίζουν τα χρώματα κι ύστερα από τα πειράματα της προηγούμενης εβδομάδας [που έπονται ως ανάρτηση], στρέψαμε την προσοχή μας στα σχήματα και ξεκινήσαμε παίζοντας διάφορα παιγνίδια: Το πρώτο ήταν παιγνίδι μνήμης όπου κάθε νήπιο ατομικά είχε την ευκαιρία εξασκήσει την παρατηρητικότητα και τη μνήμη του, μαντεύοντας ποιο σχήμα είχε μείνει μέσα στο κουτί απλώς κοιτάζοντας τα 5 σχήματα που είχαν βγει από αυτό. Παίξαμε με 6 γνωστά κι αγαπημένα σχήματα, τα οποία χρησιμοποίησα και για να φτιάξω ένα διαδικτυακό παιγνίδι μνήμης που μπορούν να παίζουν τα παιδιά όποτε θέλουν ακολουθώντας αυτό το σύνδεσμο.

Στη συνέχεια τα παιδιά χωριστήκαν σε τριάδες κι έψαχναν στο κουτί με το οικοδομικό υλικό για να βρουν 10 τετράγωνα. Το ενδιαφέρον είναι ότι ενώ οι περισσότεροι βρήκαν τα τετράγωνα με μεγάλη ευκολία, δυσκολεύτηκαν να συνεργαστούν: ο καθένας με ενθουσιασμό & βιασύνη έπαιρνε ό,τι έβρισκε και κατέληξε η κάθε ομάδα να έχει 15-20 διότι κανένας δεν ασχολήθηκε με αυτά που έβρισκε ο συμπαίκτης του, οπότε απλώς συγκέντρωναν τετράγωνα τουβλάκια... Στο τέλος του παιγνιδιού που είχαν μείνει 2 τετραμελείς ομάδες, ορίστηκαν και διαιτητές για την καταμέτρηση των τετραγώνων, οι οποίοι πήραν πολύ σοβαρά το ρόλο τους. Θα το επαναλάβουμε σίγουρα με κάποιο άλλο σχήμα, με την ελπίδα αυτή τη φορά οι ομάδες να συντονιστούν καλύτερα, άλλωστε η συνεργασία θέλει εξάσκηση...! Το φωτογραφικό υλικό είναι από τα τελευταία στάδια του παιγνιδιού.

Στη συνέχεια τα παιδιά κλήθηκαν να φτιάξουν μόνα τους ένα μεγάλο τετράγωνο και να το στολίσουν με μικρά τετραγωνάκια διαφόρων χρωμάτων. Οι γεωμετρικές αυτές ζωγραφιές τους κοσμούν πλέον την τάξη μας. 

Ιδού κι όλα τα τετράγωνα ολοκληρωμένα:

Εννοείται ότι το Άριστα το αξίζουν όλοι για την προσπάθεια και τη συγκέντρωσή τους! 

Παγκόσμια ημέρα σχολικού αθλητισμού

Η πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Ημέρα σχολικού αθλητισμού κι έτσι στις 3/10 φέτος ασχοληθήκαμε με τον αθλητισμό, συζητώντας για το αγαπημένο μας άθλημα, περνώντας ένα μεγάλο μέρος του χρόνου μας στην αυλή παίρνοντας μέρος σε "αγώνες" αλλά και κατασκευάζοντας μετάλλια για όλους τους αθλητές που το φόρεσαν με καμάρι και πήγαν σπίτι τους... 

Στην αρχική συζήτηση της ημέρας τα νήπια μίλησαν για το πρώτο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλό όταν ακούν τη λέξη αθλητισμός και σκέφθηκαν τους αθλητές, την Εθνική Ομάδα, τη νίκη και τη Βραζιλία όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Τότε μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε για τα μετάλλια που παίρνουν οι νικητές και μας κατέβηκε η ιδέα να βγούμε κι εμείς στην αυλή για να παίξουμε αγώνες & να κερδίσουμε μετάλλια. Στη συνέχεια τα νήπια μίλησαν για τα αγαπημένα τους αθλήματα και βέβαια τους ζητήθηκε να εξηγήσουν γιατί τ' αγαπούν... Ιδού τι είπαν:

- Κωπηλασία και Ρυθμική γιατί πάω κάθε εβδομάδα [Μαρία Σιμώνα]

- Μπάσκετ γιατί είναι το αγαπημένο μου [Εμμανουέλα, Μαρία Μαλεβή, Άννα Δ.]

- Kick boxing & Tae-Kwon-Do γιατί μου αρέσει [Άγγελος]

- Mai-Tai γιατί πηγαίνω και ποδήλατο γιατί μ' αρέσει [Κων/νος]

- Καράτε γιατί μ' αρέσει [Πάνος]

- Μποξ... [Δημήτρης]

- Ποδόσφαιρο γιατί είναι το αγαπημένο μου [Βασίλης & Γιάννης]

- Βόλεϊ γιατί αυτό μ' αρέσει [Χρήστος]

- Τοξοβολία γιατί είναι το αγαπημένο μου [Μιλτιάδης]

- Κολύμβηση γιατί πηγαίνω [Νίκος]

- Τρέξιμο γιατί μ' αρέσει [Μαρία]

- Νερόμπαλλα... (?)... που παίζουν μπάλλα στην πισίνα και βάζουνε γκολ [Πάνος]

Αφού τελιώσαμε τις συζητήσεις, βγήκαμε στην αυλή και δοκιμάσαμε ποδόσφαιρο, όπου όλα τα παιδιά με τη σειρά, κλώτσησαν τη μπάλλα για να βάλουν γκολ σε αυτοσχέδιο τέρμα...

Μετά, δοκιμάσαμε μπάσκετ, ξανά σε αυτοσχέδια μπασκέτα, όπου κάθε παιδί είχε δύο βολές...

Στο μεταξύ όσοι περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους, παρακολουθούσαν ως θεατές τις προσπάθειες των συμμαθητών τους...

Επόμενο άθλημα ήταν η σκοποβολή ή μάλλον η ρίψη σε στόχο, όπου κάθε παιδί είχε δύο προσπάθειες.

Δυστυχώς το φωτογραφικό υλικό είναι πολύ φτωχό καθώς ο συντονιστής των αθλημάτων, ο φωτογράφος, ο χειριστής του 'αθλητικού' υλικού και ο φροντιστής του κοινού ήταν ένα και το αυτό πρόσωπο... [και δεν πρόλαβα να τραβήξω όλους τους αθλητές σε όλα τα αθλήματα]