Πρόσφυγες - Ειρήνη

Καθώς το θέμα των προσφύγων μας απασχόλησε έντονα χάρη στο κείμενο του Paul για τους συλλέκτες ντομάτας - Σύριους πρόσφυγες στην Ιορδανία, παρουσιάστηκε στα παιδιά ένα σύντομο βίντεο για μία μικρή προσφυγοπούλα, την Ειρήνη, το οποίο μπορείτε να βρείτε στo you tube. Ακολούθησε συζήτηση για το ταξίδι της μικρής Ειρήνης & τα νήπια προσπάθησαν να θυμηθούν τα διάφορα μέρη από τα οποία πέρασε η Ειρήνη και πως της φέρθηκαν εκεί. Με βασική επιδίωξη να κατανοήσουν τα παιδιά εις βάθος την ιστορία, αφού την αναδιηγηθήκαμε, τα νήπια χωρίστηκαν σε ζευγάρια και ανέλαβαν να εικονογραφήσουν τον κάθε τόπο απ' όπου πέρασε η Ειρήνη. Στα έργα τους καθρεφτίστηκε η συμπεριφορά των κατοίκων του κάθε τόπου απέναντι στη μικρή προσφυγοπούλα, αποδεικνύοντας ξεκάθαρα πόσο καλά είχαν καταλάβει την ιστορία. Ιδού:

Πολύ σημαντικό ήταν το τελευταίο σκέλος της δραστηριότητας αυτής όπου τα παιδιά κλήθηκαν να αξιολογήσουν τη συνεργασία που είχαν με το ζευγάρι τους αλλά και την ίδια την εργασία. Κάθε παιδί ατομικά κλήθηκε να εκφράσει τη γνώμη του, διότι σε προγενέστερη περίπτωση ομαδικής απόπειρας αξιολόγησης τα νήπια επηρεάζονταν από τις απόψεις των συνομηλίκων τους. Ενδιαφέρον έχει και το γεγονός ότι κάποια παιδιά προχώρησαν και σε σχόλια για το πως θα μπορούσε η συνεργασία τους με το ζευγάρι τους να γίνει καλύτερη. Κάποια παιδιά που έκαναν την εργασία χωρίς συνεργάτη διότι δε βρήκαν κάποιον της αρεσκείας τους, αξιολόγησαν τη δική τους εμπειρία κι εξέφρασαν κατά πόσο τους άρεσε η 'σόλο' εργασία ή αν θα προτιμούσαν τελικά να είχαν βρει συνεργάτη.

Out of Eden Learn - Footstep 4

Listening to neighbors' stories

Το τέταρτο γράμμα του Paul έφτασε στο σχολείο μας αρχές Απριλίου για να μας διηγηθεί μία λυπητερή ιστορία ξεριζωμένων ανθρώπων που γνώρισε ο Paul καθώς ταξίδευε στην Ιορδανία. Ο γλαφυρός του λόγος για τις κακουχίες των προσφύγων ενεργοποίησε τη σκέψη μας κι ανταλλάξαμε απόψεις κι εμπειρίες επί του θέματος αφού τα νήπια έχουν σημαντική επαφή με τα θέματα της επικαιρότητας. Ιδιαίτερη εντύπωση μας έκανε το γεγονός ότι παρ' όλο που δουλεύουν σκληρά ολημερίς στα χωράφια μαζεύοντας ντομάτες & ζουν σε σκηνές, είχαν φροντίσει να στολίσουν το χώρο τους με κεντήματα που είχαν πάρει μαζί τους για να θυμούνται το χαμένο τους σπίτι... Τα παιδιά ευαισθητοποιήθηκαν πολύ με αυτήν την ιστορία και μπήκαν στη διαδικασία να σκεφθούν τι θα επέλεγαν να πάρουν μαζί τους εάν -ό μη γένοιτο- έπρεπε να εγκαταλείψουν για πάντα το σπίτι τους & βέβαια να το ζωγραφίσουν... Οι απαντήσεις τους ήταν αρκετά συνηθισμένες για την ηλικία τους, αφού οι περισσότεροι ανέφεραν τα παιγνίδια τους, αλλά πραγματικά ενδιαφέρουσες αφού κάποιοι θυμήθηκαν ν' αναφερθούν και στα αγαπημένα τους βιβλία, εγασίες αλλά και οικογενειακές φωτογραφίες. Η παρακάτω κινούμενη εικόνα παρουσιάζει τις σκέψεις τους, στ' αγγλικά όμως αφού δημιουργήθηκε για την πλατφόρμα του προγράμματος.

Αποστολή μας αυτή τη φορά ήταν να πάρουμε συνέντευξη από κάποιον μεγάλο που έχει ζήσει στη γειτονιά μας αρκετά χρόνια ώστε να μάθουμε περισσότερο για τον τόπο που ζούμε. Προσκαλέσαμε μία γλυκύτατη γιαγιά, την Κα Εύα, που ζει στο Κερατσίνι μας από τα μικρά της χρόνια και καθώς την περιμέναμε, ακολουθήσαμε τις οδηγίες του Paul για το πως να γίνουμε καλοί δημοσιογράφοι:

α) να ακούμε προσεκτικά

β) να κάνουμε ανοιχτές ερωτήσεις [που να μην μπορούν ν' απαντηθούν με Ναι-Οχι]

γ) ν' αφήνουμε τη σιωπή να μπαίνει ανάμεσα στις ερωτήσεις δίνοντας την ευκαιρία στον άνθρωπο απέναντί μας να σκεφθεί κι έτσι να μας πει πιο όμορφα πράγματα...

Προετοιμάσαμε λοιπόν τις ερωτήσεις που θα της κάναμε, φροντίζοντας να είναι "ανοιχτές", τις καταγράψαμε σε χαρτιά, πήρε ο καθένας από μία και κάναμε και μερικές δοκιμές για να βεβαιωθούμε ότι θυμόμαστε τι γράφει το κάθε χαρτάκι.

 

Αυτό που ήταν πραγματικά εντυπωσιακό όμως ήταν οι ίδιες οι ερωτήσεις... δύσκολα περιμένει κανείς από 5χρονα παιδιά να σκεφθούν πάνω από 3-4 ουσιαστικές ερωτήσεις αλλά η συγκεκριμένη ομάδα όχι μόνον διαμόρφωσε πολλές και ποικίλες ενδιαφέρουσες ερωτήσεις κατά το στάδιο της προετοιμασίας, αλλά και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, αυθόρμητα, έθεσαν περισσότερα ερωτήματα στην Κα Εύα, είτε διευκρινιστικά είτε διερευνητικά, ερωτήματα που της έδωσαν την ευκαιρία να θυμηθεί περισσότερες λεπτομέρειες από την παιδική της ηλικία και να μας την αφηγηθεί με σχεδόν παραμυθένιο τρόπο, κρατώντας το ενδιαφέρον των μικρών μαθητών αμείωτο παρά το γεγονός ότι η δραστηριότητα κράτησε περισσότερο από 20 λεπτά [που είναι πολύ μεγάλο διάστημα για τόσο μικρά παιδιά να παραμείνουν συγκεντρωμένα].

Οι αρχικές ερωτήσεις λοιπόν ήταν οι εξής:

1) Πώς σας λένε;

2) Τι δουλειά κάνετε;

3) Πώς νιώθετε για τη δουλειά σας;

4) Σε ποιο μέρος του Κερατσινίου ζείτε;

5) Τί θυμάστε από τα παλιά χρόνια;

6) Πώς ζούσατε τότε;

7) Όταν ήσασταν μικρή τί κάνατε;

8) Όταν ήσασταν μικρή πώς ήσασταν (εμφανισιακά);

9) Όταν ήσασταν μικρή πώς ήσασταν (σαν χαρακτήρας;)

10) Όταν ήσασταν μικρή πώς νιώθατε;

11) Όταν ήσασταν μικρή πού ακριβώς ζούσατε;

12) Όταν ήσασταν μικρή πού πηγαίνατε σχολείο;

13) Όταν ήσασταν μικρή πώς νιώθατε για το σχολείο σας;

14) Όταν ήσασταν μικρή τί ρούχα φοράγατε;

15) Όταν ήσασταν μικρή τί φαγητά υπήρχαν;

16) Όταν ήσασταν μικρή ποιο ήταν το αγαπημένο σας φαγητό;

17) Πώς έχει αλλάξει η γειτονιά μας;

18) Πώς νιώθετε γι' αυτές τις αλλαγές;

Την επόμενη μέρα θυμηθήκαμε τη συνέντευξη με την Κα Εύα και τα παιδιά μίλησαν για όσα τους έκαναν εντύπωση από τα λόγια της, όσα τους φάνηκαν παράξενα, απρόσμενα, ενδιαφέροντα... Οι απόψεις τους κατεγράφησαν και με τη βοήθεια διαδικτυακού φωτογραφικού υλικού, αποτέλεσαν τις διαφάνειες που ανεβάσαμε στην πλατφόρμα του Out of Eden Learn  για τα παιδιά από τις άλλες χώρες. Ιδού:

Out of Eden Learn - Footstep 3

Taking neighborhood walks

Το τρίτο γράμμα του Paul συνοδευόταν από ένα υπέροχο κείμενο στο οποίο μας μιλούσε για τις καμήλες του, τη ζωή μαζί τους, τις παραξενιές τους και τις ανάγκες τους. Ήταν άκρως διασκεδαστικό αλλά και αποκαλυπτικό. Τα νήπια εξέφρασαν διάφορες απόψεις για τα συμπαθή αυτά ζώα και χρησιμοποιώντας τη ρουτίνα σκέψης "Step Inside" προσπάθησαν να μπουν στο μυαλό των καμήλων για να πουν τι μπορεί να έλεγαν αυτές για τον Paul & τη συμπεριφορά του... 

Όλες οι απόψεις κατεγράφησαν και αναρτήθηκαν στην τάξη, για να μπορέσουμε όμως να τις μοιραστούμε με τα παιδιά των άλλων χωρών στην πλατφόρμα του προγράμματος Out of Eden Learn, οι ιδέες μεταφράστηκαν στ' αγγλικά, χωρίστηκαν σε δύο τύπους: Αυτές που αφορούσαν τον Paul έγιναν μία μίνι ταινία με τίτλο "A Paul-logy" εμπνευσμένο από το δικό του "Camel-ology" κι αυτές που ήταν γενικές σκέψεις μετατράπηκαν σε κινούμενες εικόνες. 

Ο ίδιος μάλιστα ο Paul Salopek σχολιάζοντας στο Twitter το "Α Paul-logy" έγραψε "... a camel love letter from Greece", σχόλιο το οποίο βέβαια μας γέμισε χαρά. 

Αφήνοντας στην άκρη τις καμήλες που μας ενθουσίασαν, αφιερώσαμε χρόνο και ενέργεια στην υλοποίηση της αποστολής που μας ανέθεσε ο Paul: Έπρεπε να γνωρίσουμε καλύτερα την περιοχή μας, να κάνουμε τους ρεπόρτερ προσπαθώντας να ανακαλύψουμε καινούρια στοιχεία στο οικείο μας περιβάλλον, κοιτάζοντας αργά και προσεκτικά γύρω μας π.χ. καθώς ερχόμαστε στο σχολείο και αποτυπώντας φωτογραφικά τις ανακαλύψεις μας. Μας πρότεινε ακόμη να εστιάσουμε σε λεπτομέρειες, κοιτάζοντας τ΄αντικείμενα από διαφορετικές πλευρές ή/και χρησιμοποιώντας εργαλεία που θα διαφοροποιήσουν την οπτική μας όπως κυάλια, μεγεθυντικούς φακούς κλπ. 

Δεδομένης της αντικειμενικής δυσκολίας να περπατήσουμε όλοι μαζί στους δρόμους γύρω από το σχολείο μας, αποφασίσαμε να παρατηρήσουμε από κοντά την αυλή μας και να χρησιμοποιήσουμε αυτά τα ευρήματα για να φέρουμε σε πέρας την αποστολή μας. Όλη η σειρά των δραστηριοτήτων αυτών έχουν παρουσιαστεί σε προηγούμενη ανάρτηση, οπότε εδώ σας παρουσιάζουμε το υλικό που τελικά αναρτήθηκε στην πλατφόρμα του Out of Eden Learn, με τη μορφή φωτογραφιών και βίντεο, στο οποίο προβάλλονται οι σκέψεις των παιδιών από τη δραστηριότητα εμψύχωσης των διαφόρων άψυχων αντικειμένων που βρήκαμε γύρω από το θάμνο της αυλής, χρησιμοποιώντας ξανά τη ρουτίνα σκέψης "Step Inside". Το εν λόγω βίντεο είναι διαθέσιμο στο you tube. 

 Το υλικό που ανεβαίνει στην πλατφόρμα του προγράμματος είναι πάντοτε στα αγγλικά ώστε να είναι εφικτή η επικοινωνία των ομάδων που ανήκουν στο κάθε Walking Party.

Out of Eden Learn - Footstep 2

Creating neighborhood maps

Το δεύτερο γράμμα του Paul Salopek μας έδωσε πληροφορίες για το μέχρι τώρα ταξίδι του και κοιτάξαμε στο χάρτη της πλατφόρμας τη διαδρομή που έχει ακολουθήσει και τις χώρες που έχει διασχίσει. Αποστολή μας ήταν να περιπλανηθούμε κι εμείς στη γειτονιά μας ώστε να την παρατηρήσουμε προσεκτικά, ανακαλύπτοντας ίσως καινούρια στοιχεία και να φτιάξουμε το δικό μας χάρτη.  Κατ' αρχάς συζητήσαμε για το ποιο είναι το αγαπημένο μας σημείο στη γειτονιά και γιατί μας αρέσει: τα νήπια μοιράστηκαν διάφορες απόψεις και ιστορίες από διάφορα περιστατικά που έχουν συμβεί στη γειτονιά. Μετά βέβαια ακολούθησε εικαστική αναπαράσταση των περιοχών αυτών. Οι ζωγραφιές συγκεντρώθηκαν & μέσω επεξεργασίας στον ηλεκτρονικό υπολογιστή εκτυπώθηκαν σε σμίκρυνση για να χωρέσουν στον τελικό χάρτη, ο οποίος ετοιμάστηκε τις επόμενες μέρες. Ως αφετηρία χρησιμοποιήσαμε τη μακέτα-δρόμο της γωνιάς των αυτοκινήτων γιατί ήταν ο πιο προσιτός μας χάρτης. 

Αποφασίσαμε να κάνουμε τη βάση από ανοιχτόχρωμο χαρτόνι κι η δασκάλα έκανε την αρχή χωρίζοντάς το σε οικοδομικά τετράγωνα όπως η μακέτα μας. Ύστερα χωριστήκαμε σε ομάδες για να βάψουμε τους δρόμους, να ζωγραφίσουμε και να κόψουμε τα σπίτια της γειτονιάς αλλά και τα οχήματα και να φιλοτεχνήσουμε τους ελεύθερους - ανοιχτούς χώρους.

Η ομάδα των δρόμων...

Η ομάδα των σπιτιών...

Η ομάδα των οχημάτων...

Στο τέλος κολλήσαμε τις σμικρύνσεις των αγαπημένων μας σημείων μαζί με τα λόγια του κάθε παιδιού. Στο κέντρο, όπως φαίνεται καθαρά, τοποθετήσαμε το σχολείο μας γιατί πολλοί συμφώνησαν ότι είναι ένα μέρος που αγαπάμε πολύ. 

Επίσης, με τη βοήθεια των γονιών μας τραβήξαμε φωτογραφία το αγαπημένο μας σημείο της γειτονιάς & με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο όλες οι φωτογραφίες έφτασαν στα χέρια της δασκάλας μας, η οποία τις συνέδεσε με τις ζωγραφιές και τις σκέψεις μας σε μία μίνι ταινία για να μπορούμε όλοι να βλέπουμε με λεπτομέρειες όλα όσα κρύβονται στη μικρογραφία του χάρτη μας.