Τετάρτη 20 Μαΐου 2015

Όλα του γάμου...συναρπαστικά: Τα προσκλητήρια!

Ξεκινήσαμε από τις προσκλήσεις:
Ψάξαμε στο διαδίκτυο και βρήκαμε διάφορα σχέδια προσκλητηρίων για να βρούμε έμπνευση, συζητήσαμε κι αποφασίσαμε οι προσκλήσεις μας να έχουν και κείμενο & ζωγραφιά κι ύστερα κάθε παιδί φιλοτέχνησε τη δική του εκδοχή για το προσκλητήριο σε λευκό χαρτί Α5. Τα έργα όλων των παιδιών, ανώνυμα, αναρτήθηκαν στο καβαλέτο έξω από την τάξη μας και μετά το φαγητό ένα-ένα τα νήπια έβγαιναν από την τάξη και ψήφιζαν τις 3 ζωγραφιές που τους άρεσαν περισσότερο για το προσκλητήριο. Ζητήσαμε και τη γνώμη των φίλων μας από το ολοήμερο τμήμα, δίνοντάς τους δικαίωμα μίας ψήφου αλλά και όλων των δασκάλων του νηπιαγωγείου μας, που ψήφισαν κι εκείνες πρόθυμα.
Ιδού οι ζωγραφιές μας (ο αριθμός στο κυκλάκι είναι οι ψήφοι που έλαβε):

















Έτσι επελέγησαν οι 4 ζωγραφιές που συγκέντρωσαν τις περισσότερους ψήφους κι έκτοτε κάθε πρωί εθελοντές, την ώρα των ελεύθερων δραστηριοτήτων, παίρνουν κάποια από τις τέσσερις αυτές ζωγραφιές και φτιάχνουν αντίγραφα, διότι χρειαζόμαστε περίπου 20 προσκλητήρια & δυστυχώς το φωτοτυπικό μας μηχάνημα δεν μπορεί να τις αντιγράψει με χρώμα... αφού λοιπόν είναι πιο όμορφες χρωματιστές, επιλέξαμε να είναι και χειροποίητες.
Ιδού μερικές φωτογραφίες από τους εθελοντές αντιγραφείς επί τω έργω...








Μια δεύτερη ομάδα εθελοντών ανέλαβε να αντιγράψει σε λευκό χαρτί με ωραία γράμματα το κείμενο της πρόσκλησης το οποίο συνετέθη από την ολομέλεια πριν λίγες μέρες.









Το τελικό μας κείμενο
Όταν ολοκληρώθηκε το κείμενο της πρόσκλησης, το σμικρύναμε με τη βοήθεια του φωτοτυπικού, ούτως ώστε να έρθει στο επιθυμητό μέγεθος και κάθε παιδί διάλεξε χρωματιστό χαρτί, μία ζωγραφιά από τα 21 χειροποίητα αντίγραφα και με κόλλα συναρμολόγησε την τελική πρόσκληση. Τέλος, έγραψε ο καθένας το όνομα της οικογένειάς του στο φάκελο και διακόσμησε μ' ένα αυτοκόλλητο της επιλογής του.
Στολίσαμε τις τελειωμένες προσκλήσεις & μόλις ετοιμαστούν κι οι υπόλοιπες, θα μπούνε στους φακέλλους [από τη δεύτερη ομάδα εθελοντών], οι οποίοι βεβαίως θα έχουν πρώτα διακοσμηθεί [από την τρίτη ομάδα εθελοντών], και θα μοιραστούν στις ενδιαφερόμενες οικογένειες καθώς η ημερομηνία του γάμου πλησιάζει απειλητικά...
















Οι φάκελοι στολίζονται στην πίσω πλευρά από τους εθελοντές μας





τα προσκλητήρια μπαίνουν μέσα στους φακέλους από άλλους εθελοντές...







κι αφού τελειώσουν & εκτεθούν, 







μοιράζονται από τους μελλόνυμφους στις δασκάλες του σχολείου αλλά και στους συμμαθητές τους... ουσιαστικά διαβάζοντας τους φακέλους, όπως φαίνεται και στο βίντεο που ακολουθεί.








Το επόμενο χρονοβόρο σκέλος της προετοιμασίας που θα ξεκινήσει άμεσα είναι βεβαίως οι μπομπονιέρες... Οπότε σε λίγες μέρες θα έχουμε νεότερα κατορθώματα για σας... 

Τρίτη 19 Μαΐου 2015

Όλα του γάμου...συναρπαστικά: Η αρχή!

Πριν λίγες εβδομάδες γιορτάσαμε στην τάξη, ως είθισται, τα γενέθλια ενός παιδιού. Τα γενέθλια αυτά είχαν κάτι ξεχωριστό: το κοριτσάκι που γιόρταζε ήταν το πρώτο παιδάκι στην τάξη μας που έκλεινε τα 6 του χρόνια... και καθώς πλέον όλα τα παιδιά έχουν δεθεί πολύ μεταξύ τους & νοιάζονται για τους φίλους τους, ένα δαιμόνιο προνήπιο - πάντα γεμάτο πρωτότυπες  ιδέες & ερευνητικές ερωτήσεις -  πρότεινε να κάνουμε όλοι μαζί ένα δώρο στην εορτάζουσα [στην οποία κι ο ίδιος τρέφει ιδιαίτερη συμπάθεια]. Μου πλάσαρε αυτήν την ιδέα του, μυστικά, κατ' ιδίαν κι εγώ του αντιπρότεινα να μιλήσει με τους φίλους του για να διαπιστώσουν εάν έχουν όλοι μία τέτοια επιθυμία. Ο φίλος μας δεν έχασε καιρό και μόλις συγκεντρωθήκαμε στη γωνιά της ομάδας, πήρε το λόγο και πρότεινε στην ολομέλεια να ετοιμάσουν ένα δώρο για την εορτάζουσα. Η πρότασή του έγινε αμέσως δεκτή κι οι ιδέες σχετικά με το είδος του δώρου που θα μπορούσαμε να της κάνουμε, έπεφταν βροχή: ζωγραφιά, λουλούδι, καρδούλα, αγκαλιά, φιλί και διάφορα τέτοια. Είχα αποτραβηχτεί στο περιθώριο αφήνοντάς τα ν' αποφασίσουν μόνα τους το είδος του δώρου & παρενέβην μόνον όταν άρχισαν να προτείνουν αγορές... εξηγώντας ότι πρώτον δεν έχουμε χρήματα για να πάμε σε μαγαζί & δεύτερον και σημαντικότερον τα δώρα της φιλίας που φτιάχνουμε μόνοι μας είναι αυτά που αξίζουν πιο πολύ. Καθώς λοιπόν ετοιμαζόμαστε να ψηφίσουμε ποια από τις παραπάνω ωραίες προτάσεις θα υλοποιούσαμε, ο εμπνευστής της αρχικής ιδέας του δώρου ζήτησε το λόγο ξανά κι αναφώνησε: "Εγώ ξέρω τι δώρο να της κάνουμε: Να την παντρέψουμε με τον ... [τάδε] κι εγώ να είμαι παπάς!"
Ενθουσιασμός ξέσπασε πριν καν προλάβει να ολοκληρώσει την πρόταση του...! Όλα τα παιδιά συμφώνησαν αμέσως και μάλιστα βάλθηκαν να κατεβάζουν ιδέες για το τι πρέπει να κάνουμε σε αυτόν το γάμο... Οι πιο ενθουσιώδεις διάλεξαν αμέσως και ποιο ρόλο θα ήθελαν να διαδραματίσουν στο 'ευτυχές γεγονός'  ενώ κάποιοι άλλοι προτίμησαν να το σκεφθούν και ν' αποφασίσουν τις επόμενες μέρες. Προς μεγάλη μου έκπληξη δεν υπήρχε καμία διαφωνία σχετικά με το ρόλο του καθενός, κανείς δε ζήτησε ρόλο που είχε επιλέξει άλλο παιδί! Κάποιος μάλιστα που θέλησε να γίνει επίσης παπάς είπε μόνος του: "Εγώ θα είμαι βοηθός παπά!" Μετά βίας κατάφερα να κρατήσω σημειώσεις από τα λεγόμενα των παιδιών εν μέσω αυτής της εκπληκτικής ιδεοθύελλας... μέσα σε 15 λεπτά είχαν πει όλα όσα βλέπετε στο παρακάτω ιστόγραμμα.




Όπως διαπιστώνετε, κάπου στη μέση της ιδεοθύελλας, έπεσε κι η ιδέα να βαφτίσουμε και μωρό αμέσως μετά το γάμο και βέβαια ξανά συμφωνήσανε όλοι με μία μικρή διαφωνία από την εορτάζουσα, η οποία ανήσυχη και γουρλώνοντας τα μάτια αναφώνησε: "Τί;;;;! Θα πρέπει να βγάλω και μωρό από την κοιλιά μου;;;;!" Μόλις τη διαβεβαιώσαμε ότι δε χρειάζεται να γεννήσει γιατί μπορούμε να βαφτίσουμε μια κούκλα, ηρέμησε, συμφώνησε κι ο προγραμματισμός της διπλής τελετής συνεχίστηκε καταιγιστικός...


Τις επόμενες μέρες το project μας παραμελήθηκε λίγο λόγω των ετοιμασιών για τη γιορτή της μητέρας, αλλά από τις 10 Μαΐου εργαζόμαστε πυρετωδώς για τις προετοιμασίες του γάμου.
Θα έχετε νεότερα μας σύντομα...



Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Οι παραμυθοϊστορίες μας...

Σε μικρές ομάδες, αφού επέλεξαν ένα πίνακα ζωγραφικής της αρεσκείας τους, μαμάδες & παιδιά δημιούργησαν ένα παραμύθι με αφετηρία το έργο τέχνης της επιλογής τους.


Αναστασία & Μάριος με τις μαμάδες τους



Μια φορά κι έναν καιρό ήταν το κουκί & το ρεβίθι και ζούσαν σε μια λίμνη όπου ήταν κροκόδειλοι & πάπιες. Μία φορά λοιπόν ήρθε ο Θεούλης κι είπε ότι αγαπάει το μωρό της κι όταν μεγαλώσει θα είναι ο Χριστούλης... Μετά κοιμήθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του και του είπε ένα παραμύθι και μετά ξύπνησε γιατί πείναγε...
Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.








Κυριάκος, Σπύρος & Ραφαήλ με τις μαμάδες τους


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια βαρκούλα, ένα παιδάκι κι ένας μπαμπάς. Είχαν και μια καμηλοπάρδαλη. Ήταν τα ψάρια στη βάρκα αλλά δεν ήταν εκεί οι άνθρωποι. Έπρεπε να φάνε όμως!
Μετά άκουσαν έναν ήχο: ήταν μια νύφη κι ένας γαμπρός, πήραν μια βάρκα, βουτήξανε και πηδήξανε από κει και βρήκαν τα ψάρια. Όμως τους έλειπε το αμάξι για να πάνε σπίτι τους... Το σπίτι τους ήταν στη Μάλτα! Άντεεε, πήραν το αεροπλάνο & πέταξαν στον ουρανό αλλά έπεσαν κάτω γιατί ήταν ανοιχτό το γκαράζ του αεροπλάνου... Έπεσαν κάτω άνθρωποι & βαλίτσες. Μετά πήγαν σπίτι τους τελικά για΄τι πέταξαν με το επόμενο αεροπλάνο, Κι ήταν ευτυχισμένοι γιατί έφαγαν τα ψάρια σπίτι τους!




Μαριαλένα, Βασίλης & Λυδία με τις μαμάδες τους.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν η μαμά Τζένη κι η κόρη της Χριστίνα & παίζανε κιθάρα γιατί θέλανε να εξασκηθούν για το πάρτυ γενεθλίων της Χριστίνας. Η μαμά Τζένη θα τραγουδούσε κι η Χριστίνα θα χόρευε φορώντας στο αυτί της ένα από τα πολύχρωμα λουλούδια που είχαν φυτέψει στον κήπο τους. Στο πάρτυ, ο νονός της Χριστίνας της έφερε μία Barbie Κάρα κι η Χριστίνα φόραγε ένα υπέροχο, μακρύ ροζ φόρεμα. Μετά ήρθαν οι φίλοι της να την πάρουν να πάνε στη θάλασσα, άναψαν φωτιά στην άμμο κι έκατσαν όλοι γύρω από τη φωτιά να ψήσουν ζαχαρωτά. Τραγούδησαν όλοι μαζί το Happy Birthday και το τραγούδι της φιλίας. 

Και ζήσαν' αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.



Πολυτίμη, Βιργινία & Μπάμπης με τις μαμάδες τους.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι με τη μαμά του που το κράταγε τρυφερά και του έλεγε παραμύθια... Το παιδάκι τη χάιδευε στο πρόσωπο λέγοντάς της πως την αγαπάει & πως θέλει να την πάει βόλτα. Το παιδάκι ήθελε να κάνει τη μαμά του πριγκίπισσα, μία πριγκίπισσα που να τη λένε Μαρία... γιατί ήταν πολύ όμορφη & πολύ τρυφερή μανούλα & περνάγανε πολλές ώρες μαζί. Μετά πήγανε να κόψουν λουλούδια μαζί και... ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.


Και μερικές φωτογραφίες από τη διαδικασία της δημιουργίας: Μαμάδες & παιδιά επί τω έργω...






Μαγικά ποιήματα...


Χάρη σε μία αφήγηση για το πόσο μοναδική αισθάνονται τα παιδιά τη μητέρα τους αλλά και τη βοήθεια του μαγικού κουτιού, τα νήπια κατέγραψαν ποιητικά τις σκέψεις τους για το μοναδικό αυτό πλάσμα...

Μαμά μου είσαι μοναδική…

Μαμά μου είσαι μοναδική γιατί παίζουμε όλη την ώρα.
Είσαι η αγαπημένη μου, τ’ αστέρι του κόσμου!

Είσαι μοναδική γιατί με βάζεις να κάνω αμαξάκια,
μου παίρνεις πολλά παιγνίδια,
μου δίνεις αγκαλίτσες & φιλάκια,
μου φέρνεις ειρήνη!

Είσαι μοναδική και σ’ αγαπώ γιατί υπόσχεσαι να παίζεις μαζί μου & να μου δίνεις πολλά φιλάκια

Είσαι μοναδική γιατί έχεις πολλή αγάπη στην καρδιά,
Με πας βόλτες & παίζουμε δεινόσαυρους και ‘’Μάγισσα, μάγισσα, τι μαγειρεύεις’’…
Κάνουμε πολλές αγκαλιές & σ’ αγαπώ κι εγώ πολύ!
Παίζουμε και με κούκλες.
Κάθε πρωί κάνουμε μία μεγάλη αγκαλιά
που πιάνει για 90!!!


Είσαι μοναδική γιατί μ’ αγαπάς.


Με τη σειρά τους οι μαμάδες, συμπλήρωσαν μία πρόταση για τη μοναδικότητα του παιδιού τους κι αφού άκουσαν το παραπάνω ποίημα, με συγκίνηση είδαν από το μαγικό μας κουτί να βγαίνει ένα ακόμη υπέροχο ποίημα, αφιερωμένο αυτή τη φορά στο παιδί τους!


Παιδί μου είσαι μοναδικό…

Παιδί μου είσαι μοναδικό
γιατί όταν γελάς εσύ, χαίρομαι εγώ…
όταν κλαις εσύ, πονάω εγώ
γιατί αναπνέεις εσύ και ζω εγώ!

Παιδί μου είσαι μοναδικό γιατί σ’ αγαπώ πολύ,
Είσαι το αγοράκι μου, η ψυχή μου, η δύναμη της ζωής μου.

Παιδί μου, είσαι μοναδικό γιατί είσαι το πιο χαρούμενο & δοτικό παιδί στον κόσμο… Γιατί είσαι το δικό μου παιδί:
Το παιδί της καρδιάς μου, της ψυχής μου, της ζωής μου!

Παιδί μου είσαι μοναδικό γιατί είσαι τόσο χαριτωμένο
και τόσο καλό που λιώνω… είσαι η ζωή μου!

Παιδί μου, είσαι μοναδικό γιατί μου άλλαξες όλη μου τη ζωή… απ’ όταν γεννήθηκες μου τα ομόρφυνες όλα!
Είσαι η ηλιαχτίδα μου, το φως της ζωής μου!

Παιδί μου είσαι μοναδικό γιατί είσαι το κοριτσάκι μου & σ’ αγαπώ πολύ… γιατί πάντα δείχνεις την αγάπη σου για τους άλλους.

Παιδί μου, είσαι μοναδικό γιατί είσαι εσύ!