Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Όλα όσα χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο...

Καθώς η νέα σχολική χρονιά ξεκινά κι οι γονείς φέρνουν τα παιδάκια τους στο νηπιαγωγείο, συχνά εκφράζονται απορίες κι ανησυχίες σχετικά με τη λειτουργία του σχολείου, το πρόγραμμα των παιδιών, τους εκπαιδευτικούς στόχους αυτής της βαθμίδας. Ευτυχώς, οι περισσότεροι έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι στο νηπιαγωγείο δεν κάνουμε μόνο τραγουδάκια, παραμυθάκια και παιγνίδια αλλά συνεισφέρουμε στην ολόπλευρη ανάπτυξη του κάθε παιδιού. Ένας από τους πιο εύστοχους τρόπους να μιλήσει κανείς για το πρόγραμμα σπουδών του νηπιαγωγείου είναι να δανειστεί ένα απόσπασμα από το πολυδιαβασμένο βιβλίο του Robert Fulghum:

«... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. 


Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: 

  • Να μοιράζεσαι τα πάντα. 
  • Να παίζεις τίμια. 
  • Να μη χτυπάς τους άλλους. 
  • Να βάζεις ξανά τα πράγματα εκεί που τα βρήκες. 
  • Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου. 
  • Να μην παίρνεις πράγματα που δεν είναι δικά σου. 
  • Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον. 
  • Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό. 
  • Να κοκκινίζεις. 
  • Τα ζεστά κουλουράκια και το κρύο γάλα κάνουν καλό. 
  • Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή: να μαθαίνεις, να σκέπτεσαι, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο. 
  • Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα. 
  • Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους. 
  • Να αναγνωρίζεις τα θαύματα: Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό. 
  • Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς. 
  • Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ. 


Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή. 


Πάρτε οποιαδήποτε απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με πιο επιτηδευμένες λέξεις ενηλίκων και εφαρμόστε την στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη και σταθερή. 
Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. 
Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους. 
Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους... 


Στο βιβλίο αυτό ο Robert Fulghum αναφέρει επίσης:

...Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ένας φίλος μου μού την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά: 
* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση. 
* Ότι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία. 

* Ότι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα. 

* Ότι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.
 
* Ότι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης. 
* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο. 
Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια...». 


Το βιβλίο «Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο» του Robert Fulghum κυκλοφόρησε στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Λύχνος & Λιβάνης



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου